Forum Diabetica
Forum diabetyków i rodziców dzieci chorych na cukrzycę

Zapytaj lekarza diabetologa - Powikłania po hipo...

KRUPCZATKA - Sro 05 Lip, 2006
Temat postu: Powikłania po hipo...
Pani Doktor,
chciałabym się dowiedzieć jakie powikłania (te wczesne i późne),mogą wystąpić,po ciężkiej hipoglikemii (z utratą przytomności,drgawkami,itp.)? Jak długi okres czasu trwania hipo i częstość występowania w ogóle-ma wpływ na wystąpienie tych powikłań? Proszę o wyczerpującą odpowiedź. Z góry dziękuję.

wo6253 - Sro 05 Lip, 2006

To ja bym sie chciał przy okazji dowiedzieć jaki wpływ maja hipo bez utraty świadomości , miewałem nie raz 30, jaki to może mieć wpływ przez tyle lat na mózg? Średnio ze 3 takie hipo w miesiacu pewnie mam.

Pozdrawiam

Duchhhh - Sro 05 Lip, 2006

Na to pytanie nie sadze zeby byla jednoznaczna odpowiedz to jest uwarunkowane indywidualnie. J niejednokrotnie mialem 15 a nieraz glukometr pisal LO - ja sie smije i mowie Lezy Obok. Raz jest lepiej raz gorzej ja choruje juz ponad 30 lat i jeszcze pamietam jak sie nazywam (wole brac pewne sytuacje na wesolo )
Zawsze sie pocieszam ze alkocholi to dopiero ma "wybrakowany mózg"
:D :D :D :D :D :D :D

Pozdrawiam Staszek

KRUPCZATKA - Pią 07 Lip, 2006

NIEBEZPIECZNA HIPOGLIKEMIA - czyli niedocukrzenie

W cukrzycy niebezpieczne dla zdrowia jest obniżenie się poziomu glukozy we krwi poniżej dopuszczalnego progu, za jaki uznaje się poziom 2,8 mmol/l (50 ml/dl). Taki stan nazywamy ciężką hipoglikemią lub w języku potocznym – silnym niedocukrzeniem.

1-OBJAWY SILNEGO NIEDODUKRZENIA
2-CZĘSTOŚĆ I PRZYCZYNY HIPOGLIKEMII
3-HIPOGLIKEMIA ZAGRAŻA PRACY MÓZGU
4-ZAPOBIEGANIE HIPOGLIKEMII
5-PIERWSZA POMOC W CIĘŻKIEJ HIPOGLIKEMII

Zbyt niski poziom cukru we krwi, czyli hipoglikemia zdarza się, co czwartej osobie, która dotknęła cukrzyca typu 1 i wielu chorym z cukrzycą typu 2.
Najczęściej wynika z nieuświadomionego obniżenia się poziomu glukozy. W cukrzycy typu 2 niedokładnie kontrolowanej organizm stopniowo przyzwyczaja się do okresowych niedoborów cukru, co obniża dotkliwość objawów niedocukrzenia i usypia czujność chorych. Tymczasem hipoglikemia uszkadza układ nerwowy, a zwłaszcza mózg szczególnie podatny na uszkodzenia wynikające z niedostatecznego dopływu glukozy.

1) OBJAWY SILNEGO NIEDODUKRZENIA
Jakie są objawy niedocukrzenia, czyli hipoglikemii?
Są nimi: drżenie mięśni, uczucie głodu, ziewanie i senność, ociężałość myślenia, zawroty głowy, nerwowość, obfite poty, osłabienie, zaburzenia pamięci i nielogiczne zachowanie się, agresywność bez powodu, zaburzenia widzenia, utrata przytomności, drgawki, hipotermia. Objawy te narastają - od łagodnych do ciężkich.
W przypadku łagodnego niedocukrzenia, jakie objawy najczęściej się zdarzają w cukrzycy typu 2
W tym typie cukrzycy - nie wymagającej wstrzykiwania insuliny - objawy ograniczają się zwykle do braku zdolności skupienia się, bladości, rozdrażnienia, senności, zawrotów głowy, drżenia mięśni, osłabienia, bólu brzucha, przyśpieszenia tętna. Może też pojawić się nadpobudliwość i skłonność do gniewu.
Objawy hipoglikemii dzielimy na:
- nie odczuwane przez pacjenta, wykrywane przypadkowo podczas pomiaru poziomu cukru we krwi;
- odczuwane, łagodne lub umiarkowane, gdy pacjent jest w stanie sam opanować hipoglikemię;
- ciężkie - wymagające szybkiej interwencji lekarskiej.
Ciężka hipoglikemia (niedocukrzenie) zagraża życiu!
Jeśli poziom cukru we krwi spadnie poniżej 2,8 mmoli/l (50 ml/dl) – oznacza to ciężkie niedocukrzenie. Choremu zagraża wstrząs hipoglikemiczny – tj. utrata przytomności, śpiączka i bezpośrednie zagrożenie dla życia. Incydenty tego typu występują zwykle w cukrzycy typu 1 wymagającej wstrzyknięć insuliny, po jej przedawkowaniu.
Co powinniśmy uczynić w przypadku ciężkiej hipoglikemii?
Należy natychmiast podjąć przeciwdziałanie niedocukrzeniu, tj. podanie przytomnym chorym 10 – 20 g glukozy lub jej równoważników - szklanki soku, słodzonej herbaty, czekoladki. Podjęcie leczenia eliminuje zwykle zagrożenie. Gdy osoba w hipoglikemii jest nieprzytomna należy natychmiast podjąć przeciwdziałanie niedocukrzeniu i wstrzyknąć(1-2 mg) glukagonu z apteczki cukrzycowej chorego. (Szczegóły na końcu artykułu).

2) CZĘSTOŚĆ I PRZYCZYNY HIPOGLIKEMII
Niedocukrzenie u chorych na cukrzycę
Hipoglikemia to częste powikłanie cukrzycy typu 1. Przypadki ciężkiej hipoglikemii u chorych na cukrzycę typu 2 i leczonych pochodnymi sulfonylomocznika są rzadkie, niestety też się zdarzają. Np. w USA i Szwajcarii, gdzie przeprowadzono szczegółowe badania, stwierdzono je u 2-4 pacjentów na 10 000 leczonych i wymagały one natychmiastowej hospitalizacji. Przypadki niewielkiego "niedocukrzenia" krwi u chorych na cukrzycę typu 2 są częstsze, gdyż mogą dotyczyć 2-4% pacjentów. Ponieważ na ten typ cukrzycy cierpią miliony ludzi (około 90% ogółu chorych na cukrzycę)- stąd problem skutków niedocukrzenia dotyczy dziesiątków tysięcy chorych i jest bardzo ważny.
Samoleczenie w hipoglikemii
W przypadkach, gdy chory na cukrzycę źle się poczuje i podejrzewa, że to z powodu niedocukrzenia, a jednocześnie nie ma możliwości skontrolowania poziomu cukru - powinien zjeść coś słodkiego, by nie dopuścić do głębszej hipoglikemii. Jeśli poczuje się lepiej, będzie to oznaczało, że przyczyną złego samopoczucia była hipoglikemia. Jeśli glikemia była wysoka, dodatkowa porcja cukru będzie i tak mniej szkodliwa niż potencjalne zagrożenie utratą przytomności.
Niedocukrzenie w nocy - jak sobie z nim poradzić?
Hipoglikemia w nocy objawia się bezsennością i innymi wymienionymi wyżej objawami. W takiej sytuacji należy po pierwsze zbadać glukometrem stężenie glukozy we krwi. Najlepiej jest to robić o godzinie pierwszej i czwartej nad ranem. Zapobieganie nocnej hipoglikemii polega na: zmniejszeniu dawki leku przyjmowanego na noc lub zjedzeniu przed snem posiłku zawierającego wolno wchłaniane białko i węglowodany (np. twarożek lub chude mięso z chlebem).
Do hipoglikemii w cukrzycy typu 2 może dojść wskutek błędów w początkowej fazie leczenia.
Takim błędem może być np. zaczęcie leczenia standardową dawką zalecaną w ulotce leku. Leczenie pochodną sulfonylomocznika należy bowiem rozpoczynać od najmniejszej możliwej dawki, która lekarz powinien ustalić indywidualnie. Niekiedy ostrożność pod tym względem nie pomoże, jeśli pacjent ma nierozpoznaną, tzw. zmniejszoną filtracją kłębuszkową w nerkach. Wówczas jest zagrożony hipoglikemią. Zagrożone hipoglikemią są również te osoby, które mają niewielkie niedocukrzenie na czczo, często również po wysiłku fizycznym.
Do najczęstszych przyczyn niedocukrzenia należy zaliczyć:
zwiększone zużycie glukozy wskutek znacznej, nieplanowanej aktywności fizycznej (kiedy to organizm nie otrzymuje zwykłej porcji węglowodanów), intensywne odchudzanie, głodówki, biegunki pokarmowe lub wymioty. Przyczyną niedocukrzenia może być też leczenie beta-blokerami, alkohol, choroba wątroby, czasem miesiączka (przyczyny te w jeszcze większym stopniu dotyczą leczących się przy pomocy insuliny). Chorzy na cukrzycę powinni zachować więc szczególną ostrożność i konsultować się z lekarzem - jeśli jakaś z wymienionych okoliczności ich dotyczy.

3) HIPOGLIKEMIA ZAGRAŻA PRACY MÓZGU
Jakie jest zapotrzebowanie mózgu na glukozę?
Dobowe zapotrzebowanie mózgu dorosłego człowieka na glukozę wynosi ok. 150 g. Kiedy stężenie glukozy we krwi spada poniżej fizjologicznego progu 2,8 -2,5 mmoli/l (50-45 ml/dl) - to tak duży niedobór tego surowca energetycznego w dopływie do mózgu zaczyna wyrządzać szkody. Wywołuje zaburzenia podstawowych czynności mózgu, a nawet śmierć niektórych neuronów.
Objawy obniżenia się stężenia glukozy we krwi poniżej 2,8 mmoli/l tj. 50 ml/dl?
Tkanka mózgowa nie ma możliwości gromadzenia liczących się rezerw glukozy i w normalnych warunkach może tylko w niewielkim zakresie korzystać z innych źródeł energii. Głęboki niedobór glukozy upośledza czynności komórek nerwowych i to z tego powodu pojawiają się wspomniane na wstępie objawy: drżenie kończyn, niepokój, agresywność, nielogiczne zachowanie się, zawroty głowy, zaburzenia pamięci,itp.
Dlaczego pomimo umiarkowanej lub ciężkiej hipoglikemii możemy chwilowo być jej nieświadomi?
Regiony mózgu różnią się wrażliwością na hipoglikemię. Na przykład tzw. jądro brzuszno-przyśrodkowe podwzgórza, które jest odpowiedzialne za odczuwanie niedocukrzenia, a także za uruchomienie mechanizmów przeciwdziałających jest mniej wrażliwe na deficyt glukozy, niż kora mózgowa reagująca wyżej opisanymi zaburzeniami. To w dużym stopniu tłumaczy zjawisko nieświadomości hipoglikemii.
Jak stara się mózg zaradzić na niedocukrzenie?
Glukoza jest główną substancją energetyczną wykorzystywaną przez mózg, dlatego jest on szczególnie podatny na uszkodzenia wynikające z niedostatecznego jej dopływu. Mechanizmem obronnym pojawiającym się w czasie hipoglikemii jest zwiększony przepływ mózgowy krwi oraz efektywniejsze wchłaniania glukozy przez błony komórkowe.
Czy inne substancje energetyczne mogą okresowo zastąpić glukozę?
W warunkach zmniejszonego dopływu glukozy mózg może okresowo wykorzystywać inne substancje energetyczne. Np. w przypadku długotrwałego przebywania na diecie ubogokalorycznej mózg adaptuje się do wykorzystywania ciał ketonowych. Może je wykorzystywać także w sytuacjach nagłych. Wykazano też, że dodanie aminokwasu - alaniny do wieczornego posiłku zmniejsza nasilenie nocnej hipoglikemii. Jednak tego typu zastępcze działanie aminokwasów nie jest jeszcze w pełni wyjaśnione.
Czym zagraża pogłębianie się hipoglikemii?
Przy dalszym spadku poziomu cukru poniżej 2,2 mmol/l (40 ml/dl) mogą pojawić się charakterystyczne zaburzenia emocjonalne - agresywność, nieuzasadniona apatia, lęk i niezdolność do podjęcia przeciwdziałania hipoglikemii. W konsekwencji przekroczenie tego poziomu ciężkiej hipoglikemii grozi: śpiączką, drgawkami i wstrząsem hipoglikemicznym. Głęboka hipoglikemia - poniżej 2,2 mmol/l (40 ml/dl) wymaga natychmiastowej hospitalizacji!
Jakie mogą być konsekwencje zdrowotne powtarzających się ciężkich hipoglikemii?
Powtarzające się hipoglikemie powodują trwałe zmiany w mózgu. U pacjentów z ciężkimi hipoglikemiami stwierdza się zanik (atrofię) kory mózgowej , tj. śmierć milionów neuronów oraz ubytki w ważnych ośrodkach mózgu (jądrze ogoniastym i soczewkowatym, a także w substancji czarnej i hipokampie). W przebiegu ciężkiej hipoglikemii może także dojść do udaru niedokrwiennego mózgu oraz do wystąpienia przejściowych lub trwałych niedowładów.

4) ZAPOBIEGANIE HIPOGLIKEMII
Normalizacja glikemii w cukrzycy uwrażliwia na niedocukrzenia i zapobiega powiłaniom cukrzycy.
Jeśli nawet wcześniej źle kontrolowaliśmy cukrzycę, to przywrócenie pełnej kontroli i dobre wyrównanie choroby (i dzięki temu długotrwałe unikanie hipoglikemii) sprawia, że organizm chorego ponownie uwrażliwia się na niedocukrzenie i odczuwanie jego objawów. Można powiedzieć, że dobra normalizacja glikemii może przywrócić nieodczuwalne uprzednio łagodne niedocukrzenie. Dzięki temu skuteczniej zapobiegamy niebezpiecznym powikłaniom ciężkiego niedocukrzenia.
Zapobieganie niedocukrzeniom zależy od edukacji pacjenta
Gdy jednak pomimo edukacji ciężkie niedocukrzenie (hipoglikemia) w cukrzycy typu 1 powtarza się zbyt często, należy wspólnie z lekarzem zastanowić się nad zweryfikowaniem wartości docelowej poziomu glukozy. Innymi słowy – nad zmniejszenie nieco wymagań, co do pożądanej maksymalnej wartości glikemii. Złagodzenie nieco tego kryterium może obniżyć częstość występowania hipoglikemii.
Czy zmiana leków lub sposobu ich dawkowania może pomóc w kontroli cukrzycy?
Tak, w cukrzycy typu 1 zastosowanie analogów insuliny ludzkiej, intensyfikacja dawkowania - zmniejsza częstość występowania hipoglikemii. Po zastosowaniu odpowiedniej insuliny przed posiłkami oraz insuliny o przedłużonym czasie działania przed snem zmniejsza się również częstość występowania hipoglikemii w nocy.
Czy postęp farmakologiczny ogranicza ryzyko hipoglikemii?
Postęp farmakologiczny sprawia, że chorzy na cukrzycę mogą coraz skuteczniej normalizować poziomu cukru we krwi. W cukrzycy typu 2, nie wymagającej wstrzyknięć insuliny pojawiły się już „inteligentne” pochodne sulfonylomocznika III generacji, których stosowanie minimalizuje ryzyko hipoglikemii. Niestety, nowe, wysoce efektywne leki mogą też wywołać okresowe niedocukrzeniem – tzw. polekową hipoglikemię. Tego typu hipoglikemia jest, jak dowodzą badania dość częstym stanem nagłym w diabetologii. Występuje, nie tylko, jako powikłanie leczenia insuliną, lecz również pochodnymi sulfonylomocznika, metforminą lub akarbozą.

5) PIERWSZA POMOC W CIĘŻKIEJ HIPOGLIKEMII
Na koniec ważne uwagi nt. samopomocy medycznej w ciężkim niedocukrzeniu:
O zagrożeniu hipoglikemią musi wiedzieć rodzina i otoczenie chorego. Powinni oni znać typowe objawy niedocukrzenia i umieć na nie reagować. Powinni też wiedzieć, że jeśli np. pomiar glukometrem wskazuje na silne niedocukrzenie - a konkretnie wiedzieć, że gdy poziom glukozy we krwi jest już mniejszy niż 3,3 mmol/l (60 ml/dl,) - to należy bezzwłocznie podjąć interwencję. Jeśli chory mieszka sam, to powinien w takim przypadku natychmiast poprosić kogoś z bliskich o nadzór, aż do całkowitego ustąpienia zagrożenia!
Silne niedocukrzenie wymaga natychmiastowej pomocy medycznej, gdyż może się pogłębić.
Jeśli osoba chora jest przytomna - pomoże jej podanie do wypicia płynu mocno osłodzonego cukrem. Jeśli to nie pomoże lub chory jest już nieprzytomny, potrzebne jest natychmiastowe wstrzyknięcie glukagonu z apteczki cukrzycowej chorego, fachowa pomoc lekarska lub hospitalizacja.
Co powinni zrobić bliscy - rodzina, przyjaciele, koledzy w pracy - gdy stracisz przytomność?
1. Ułożyć Cię na boku z opuszczoną niżej głową. Uwaga - choremu nieprzytomnemu nigdy nie wolno podawać płynów do picia - gdyż istnieje możliwość przedostania się płynu do dróg oddechowych i spowodowania trudności w oddychaniu.
2. Podać zastrzyk zawierający hormon ratunkowy – glukagon. Po nabraniu glukagonu do strzykawki z fiolki z podręcznej apteczki należy usunąć ze strzykawki pęcherzyki powietrza i podać glukagon podskórnie lub domięśniowo .
3. Jeśli po wstrzyknięciu glukagonu (który jest w zestawie do natychmiastowej pomocy) chory ciągu 10 minut nie odzyska przytomności, bliscy powinni natychmiast wezwać pogotowie
Jaką rolę pełni glukagon ?
Glukagon jest hormonem ratującym pacjenta z cukrzycą w stanach ostrego niedocukrzenia (hipoglikemii). Mimo najlepiej prowadzonej terapii i dobrej edukacji pacjentów, epizody hipoglikemii mogą się przytrafić każdemu choremu. Glukagon jest szczególnie niezbędny w sytuacjach, gdy nie jest dostępna fachowa pomoc medyczna - a takie sytuacje mogą zdarzyć się każdemu pacjentowi z cukrzycą: na ulicy, w pracy, w domu itp. Zastrzyk z glukagonu może być z łatwością wykonany przez osoby nieprzeszkolone: w dowolną tkankę mięśniową. Najlepiej jest unikać epizodów hipoglikemii w ogóle, jednak, ponieważ nie zawsze jest to możliwe uważa się, że każdy pacjent leczony insuliną powinien nosić przy sobie glukagon gotowy do szybkiego zastosowania.

UWAGA! Ciężka hipoglikemia - poniżej 2,2 mmol/l (40 ml/dl) wymaga natychmiastowej hospitalizacji!


oprac. mgr Edward Ozga Michalski
Konsultacja prof. dr hab. med. Andrzej Danysz


    [ Dodano: Pią Lip 07, 2006 1:59 am ]
    P.S. Chyba sama znalazłam odpowiedź na swoje pytanie.... Wkleiłam to również tutaj. Może innym się przyda.
    Przepraszam,że jest tego tak dużo,ale wydaje mi się,że jest to ważne.
    :D Jakby co,to Misia usunie...

    Duchhhh - Pią 07 Lip, 2006

    Droga Krupczatko.

    Zgoda wszystko pieknie wypisalaś tylko - sory to "suchche dane i zalecenia ksiązkowe" ktore niejednokrotnie mają się nijak do tego jak reagują na hipo poszczegolni chorzy ( każdy z nas reaguje inaczej i tzw. progi cukrowe też są indywidualnie uwarunkowane).
    Bardzo sie ciesze ze podalas to tak dokladnie bo napewno niejedna osoba skozysta z tych informacji. Ja natomiast stwierdzam z pelna odpowiedzialnoscia i swiadomoscia ze w ciagu 30 letniego przebiegu mojej choroby zmienilo sie wszystko wielokrotnie - co pewien okres czasu zmienia sie czas odczowania hipo a przedewszystkim poziom cukru jaki zaczyna wywolywac nieporzadane efekty uboczne typu drzenie, gorsze widzene, drazliwosc, nieraz nieuzasadniona agresja.
    Najlepiej jest obserwowac kazdy przypadek chorobowy indywidualnie no i przedewszystkim nie dopuszczac do bardzo niskich i wysokich cukrow, bo naprawde to nic dobrego :) :) :)

    Ps. Prosze nie bierz tego za krytyke.

    Pozdrawiam Staszek

    Lua - Pią 07 Lip, 2006

    KRUPCZATKA napisał/a:
    UWAGA! Ciężka hipoglikemia - poniżej 2,2 mmol/l (40 ml/dl) wymaga natychmiastowej hospitalizacji!

    Chyba trochę przesadzili w tej książce. Chyba nikt nie był hospitalizowany w takej sytuacji, a w szpitalu pewnie podaliby sok, lub glukagon i wysłali do domu i pewnie jeszcze by cię wyśmiali.

    Duchhhh - Pią 07 Lip, 2006

    Lua w szpitalu pompuja standardowo 2 amp. glukozy 20% dozylnie i wszystko. Ale ja raz wracajac z krakowa z lasera bo w tarnowie jeszcze nie bylo mialem po wejsciu do domu 15 mg% i nic mi sie nie dzialo, spokojnie zjadlem co mialem zjesc i bylo OK. Dlatego wczesniej pisalem o indywidualnej reakcji na skrajnie niskie cukry kazdego organizmu. Poprostu niema okreslonego pulapu dla wszystkich. Wielokrotnie glokometr wyswietla mi LO - śmialem sie z niego mowiac Leży Obok zjadalem cos i tez bylo OK i jak sie to ma do ksiazkowych danych? :D :D :D

    Pozdrawiam Staszek

    Karmelek - Pią 07 Lip, 2006

    vonBischt napisał/a:
    Ale ja raz wracajac z krakowa z lasera bo w tarnowie jeszcze nie bylo mialem po wejsciu do domu 15 mg% i nic mi sie nie dzialo, spokojnie zjadlem co mialem zjesc i bylo OK. Dlatego wczesniej pisalem o indywidualnej reakcji na skrajnie niskie cukry kazdego organizmu. Poprostu niema okreslonego pulapu dla wszystkich. Wielokrotnie glokometr wyswietla mi LO - śmialem sie z niego mowiac Leży Obok zjadalem cos i tez bylo OK i jak sie to ma do ksiazkowych danych? :D :D :D

    Niestety u mnie dokładnie to samo :( Też wiele razy miałam takikie cukry i ostatnio od kilku lat zupełnie bez objawów ... :( Mi jedynie powiedziano żeby się aż tak nie przejmować tym wynikiem bo glukometry, których uzywamy, nie są w stanie precyzyjnie podać wyniku przy tak niskim poziomie - równie dobrze może to byc 35, a nie 15mg%

    Chociaż ostatnio "objaw" miałam.... prawie pobiłam i opierdzieliłam szefową za jakiś drobiazg... było 38mg% ;) . naszczęście wie, że ja słodka i pracę dalej mam :P

    Misioza - Wto 11 Lip, 2006

    Hm...To Tyśka musiałaby niekiedy lądować co tydzień w szpitalu :shock:
    BM_Diabetolog - Wto 18 Lip, 2006

    Krupczatko i ...,

    Przede wszystkim przepraszam za tak długą nieobecność na Forum - po prostu nie miałam możliwości przysiąść do komputera.

    Jeśli chodzi o teorię, to Krupczatka właściwie wszystko napisała/wkleiła, ale jak to wygląda w praktyce - sami wiecie lepiej ode mnie. Napiszę tylko, co myślę i wiem o następstwach ciężkich hipo (z głębokimi zaburzeniami świadomości lub utratą przytomności z drgawkami lub bez drgawek):

    1. Uważa się, że dla mózgu najgroźniejsze są POWTARZAJĄCE SIĘ ciężkie hipoglikemie u małych dzieci (zwłaszcza do 5 roku życia) - mogą wpływać na tzw. czynności poznawcze (zdolność zapamiętywania, uczenia się i/lub kojarzenia) oraz zmieniają czasowo lub trwale zapis czynności elektrycznej mózgu (EEG). To ostatnie nie koniecznie musi mieć przełożenie na jakiekolwiek problemy czy objawy kliniczne.

    2. Ogromne znaczenie ma czas trwania ciężkiego niedocukrzenia (mówimy o takim z utratą przytomności i/lub drgawkami) - do kilku (kilkunastu) minut - właściwie u dzieci starszych i dorosłych, jeśli zdarzy się jednorazowo lub sporadycznie (trudno określić co to znaczy, ale przyjmijmy raz na kilka lat, może raz na dwa lata, ale maksymalnie do kilku razy na dziesięciolecie/a) - nie powinno dawać żadnych poważnych/uchwytnych następstw (poza, często dużym, urazem psychicznym, który na jakiś czas zniechęca do walki o dobre cukry). To, że niedocukrzenie trwało do kilku/kilkunastu minut oznacza, że ktoś szybko udzielił pomocy, czyli podał glukagon (zdarza się, czego nie pochwalamy jako lekarze, że rodzice/rodzina radzą sobie podając coś słodkiego doustnie, ale to może być niebezpieczne!!!). Czyli każdy mały człowiek z cukrzycą (duży lepiej też, jeśli ma skłonność do niskich poziomów lub hipo bez objawów przy poziomach rzędu 30 mg/dl) praktycznie zawsze powinien mieć w otoczeniu kogoś, kto wie jak sobie poradzić w przypadku ciężkiego niedocukrzenia (ale jak wiadomo życie nie zawsze na to pozwala).
    Oczywiście następstwa mogą być groźniejsze, jeśli zdarzyłoby się, że dojdzie do zatrzymania akcji serca lub oddechu (na skutek samego niedocukrzenia lub poważnego urazu głowy/szyi, do którego dojdzie w trakcie jej trwania). Dlatego pomagając osobie z niedocukrzeniem najbezpieczniej "mieć ją" np. na podłodze (żeby nie spadła np. z wersalki), ułożoną w tzw. pozycji bocznej ustalonej (żeby nie doszło do zachłyśnięcia wymiocinami). Brzmi to strasznie, ale zapewne wiele razy słyszeliście o tym na szkoleniach diabetologicznych lub w rozmowach z waszymi lekarzami/pielęgniarkami.

    3. Jakie mogą być wczesne powikłania ciężkiej hipoglikemii (trwającej krótko - do kilku/kilkunastu minut)? Zwykle żadne lub to, co pacjenci zgłaszają najczęściej: nudności, ból głowy, osłabienie, wymioty. Może dojść do urazu (siniaki), a nawet złamania kończyny. Wyjątkowo mogą zdarzyć się zaburzenia widzenia lub przemijający niedowład (opisano pojedyncze takie przypadki na świecie).
    Niestety, jeśli w trakcie ciężkiego niedocukrzenia nie zostanie udzielona choremu odpowiednia pomoc i chory pozostaje nieprzytomny (z glikemią np. poniżej 20 mg/dl) przez kilka godzin następstwa mogą być poważne, a nawet dramatyczne - związane z trwałym uszkodzeniem pewnych części mózgu.
    Na szczęście, jeśli cukrzyca jest dobrze wyrównana można liczyć na rezerwy glikogenu w wątrobie i organizm często sam potrafi "odbić" w górę z bardzo niskiego cukru stąd (sądzę że wielu osobom) zdarza się, że w nocy cukier spada do b. niskich wartości, ale glukoza odzyskana z glikogenu (zmagazynowanego m.in. w wątrobie) umożliwia powrót co najmniej do niskiej normy, albo daje tzw. "cukry z odbicia", czyli duże po niedocukrzeniu. Można by powiedzieć: na szczęście! Oczywiście najlepiej, żeby nie było ani tych za małych ani tych z odbicia, ale jeśli już się zdarzy duży cukier "z odbicia" to może czasem warto "odwrócić kota ogonem" i zamiast się na ten duży złościć, pomyśleć, że właściwie należałoby naturze podziękować, że tak to wymyśliła. :wink:

    Wo6253,

    Nie odpowiem odkrywczo na Twoje pytanie. Lepiej, żeby cukry <55, a zwłaszcza <30 mg/dl zdarzały się jak najrzadziej. Obawiam się, że pozostawia to mikrozmiany w mózgu, ale jakie to będzie miało skutki kliniczne, odczuwalne dla ciebie - trudno przewidzieć. Przez wiele lat, jak pisze vonBischt, prawdopodobnie żadne. Problem w tym, żeby nigdy nie zejść poniżej tej granicy (różnej w różne dni, w różnych okolicznościach..., raz przy 25mg/dl na glukometrze można nic nie odczuwać, a innym razem przy 40 mg/dl stracić przytomność), kiedy sam nie możesz sobie pomóc i nie ma w pobliżu kogoś, kto Ci pomoże.

    Moje uwagi praktyczne:

    1. Kiedy glukometr pokazuje LO lub < 30 (40) mg/dl - lepiej mu wierzyć i jeśli dobrze się czujecie - po prostu sprawdzić poziom od razu jeszcze raz (jeśli nisko - dosłodzić się).

    2. PRZED PROWADZENIEM SAMOCHODU I W TRAKCIE JAZDY LEPIEJ NIE DĄŻYĆ DO IDEALNYCH GLIKEMII. WEDŁUG MNIE JADĄC W DŁUŻSZĄ PODRÓZ (NAWET PONAD 1 GODZINNĄ) NIE POWINNO SIĘ SIADAĆ ZA KÓŁKIEM Z CUKREM MNIEJSZYM NIŻ 120 MG/DL (LEPIEJ 120-140 MG/DL), A W TRAKCIE JAZDY NALEŻY ROZSĄDNIE CZĘSTO KONTROLOWAĆ GLIKEMIĘ (jak często, to zależy od tego co i kiedy się jadło, jakie wzięło się wcześniej dawki insulin, czy jest się na pompie, czy nie ...).

    Pozdrawiam,
    Ruszam do dalszych odpowiedzi, :570:

    KRUPCZATKA - Wto 18 Lip, 2006

    To jeszcze proszę powiedzieć,jakie badania wykonuje się po ciężkim niedocukrzeniu :?: :!: żeby było wiadomo,że jest wszystko OK... :roll:
    BM_Diabetolog - Wto 18 Lip, 2006

    To, że jest OK po jednorazowym (lub po kolejnym, ale sporadycznym) ciężkim niedocukrzeniu - wiadomo przede wszystkim na podstawie samopoczucia dziecka.
    My staramy się jednak konsultować każdego pacjenta po ciężkiej hipoglikemii z neurologiem. Poza tym (nie koniecznie natychmiast po incydencie) kontrolujemy EEG. Inne badania - zależą od dodatkowych okoliczności (wieku dziecka, czasu trwania niedocukrzenia, objawów towarzyszących, np. zaburzenia widzenia, długotrwała utrata przytomności...) oraz od tego, ile razy i kiedy zdarzyły się wcześniej ciężkie niedocukrzenia.

    Ile lat ma Patrycja?

    Pozdrawiam,
    Miło, że nie wszyscy jeszcze śpią :lol:

    KRUPCZATKA - Sro 19 Lip, 2006

    Pati ma 9,5 roku. Takie hipo miała po raz pierwszy,od czasu trwania choroby. Trudno określić ile czasu trwało całe zajście. Po zauważeniu co się dzieje,od razu podałam glukagon. Do chwili przyjazdu Pogotowia Ratunkowego trwało to chyba jakieś 20 minut. Nie wiem jak długo miała drgawki,zanim zauważyłam. Ale to co się działo w między czasie,to KOSZMAR. Nigdy nie pomyślałam,że może dojść do zatrzymania oddechu... A to chyba przez chwilę miało miejsce. I jeszcze fakt,że pojawił się szczękościsk i piana z buzi jak przy napadzie padaczkowym. Jak wtedy pomóc dziecku?! :roll: prócz ułożenia go w pozycji bocznej bezpiecznej?!
    BM_Diabetolog - Sro 19 Lip, 2006

    Patrycja nie jest już taka malutka (co działa na jej korzyść). Poza tym, sądzę, że zadziałałaś szybko. Po jednorazowym tego rodzaju incydencie nie powinno być żadnych długofalowych następstw. Działanie polega zawsze na ułożeniu dziecka w bezpieczny sposób (na boku i lepiej na podłodze niż na łóżku, bo może z niego spaść) i podaniu domięśniowo glukagonu, a jeśli świadomość wraca - dodatkowo czegoś słodkiego do picia. Pogotowie zwykle podaje dożylnie glukozę. Na szczękościsk niewiele można poradzić - trzeba ewentualnie zwrócić uwagę, czy dziecko nie przygryzło języka.

    Po tym jednym razie - będzie OK! Dobrze, żeby to się nie powtórzyło.

    KRUPCZATKA - Sro 19 Lip, 2006

    Wsumie od podania glukagonu,do czasu"dojścia"do siebie minęło jakieś dobre 0,5 h. Ale ona nie pamięta wszystkiego-mimo,że była już"przytomna"... :sad: :sad: :sad:
    Anioł - Czw 29 Mar, 2007

    KRUPCZATKA napisał/a:
    Ale ona nie pamięta wszystkiego-mimo,że była już"przytomna"... :sad: :sad: :sad:

    Ja rwoniez nie pamietam silnych niedocukrzen. Strasznie jestem zmeczony

    Miś - Nie 23 Mar, 2008

    Witam

    Na wstępie chciałem zaznaczyć, że umieszczam swój post na forum po raz pierwszy i nie przez przypadek w tym akurat miejscu. Niedawno wyszedłem ze szpitala gdzie trafilem po dwóch ciężkich niedocukrzeniach w przeciągu 2 dni:/ Zdarzenia były spowodowane m.in. znaczna brawurą i lekcewarzeniem choroby przez moją skromną osobę, co doprowadziło do znacznego rozchwiania dobrze wyrównanej choroby. Chciałbym się podzielić moimi refleksjami na temat hipoglikemii.

    1) Glikemie jakie przywołujecie Państwo pisząc swoje posty np "Mój syn/ córka miała cukier 45mg/dL i dobrze się czuła" realnie nie muszą tyle wynosić. Wiem co mówie, gdyż podejrzewano u mnie złą pracę glukometru (stąd niedocukrzenia). Do weryfikacji posiadałem glukometry Accu Chek Active , Optium Xido oraz szpitalne laboratorium i moje obserwacje były zaskakujące.. glikemie róznily się nawet o 50 mg/dL i nie było w nich żadnej regularności. Trzeba sobie uswiadomić że Nasze domowe urządzenia działają z jakimś przybliżeniem. Po moich obserwacjach(w jednoznaczny sposób nie mogę stwierdzić który z glukometrów daje najlepsze pomiary) oraz przejściach zakupiłem nowy glukometr Accu Chek Go i to chyba z tego względu, że zasugerowałem się, straciłem zaufanie i nabrałem "obrzydzenia" do swojego starego glukometru.

    2) Co do ciężkich niedocukrzeń, to przytrafiły mi się takie kilka razy w ciągu 13 letniej choroby. I przyznam szczerze że ich przejście było zupełnie różne. Ostatnimi czasy w ich trakcie, posiadałem całkowita świadomość i dokładnie wiedziałem co się ze mną dzieje. Nie straciłem nawet zdolności myślenia analitycznego. Zdarzenia miały miejsce podczas snu z którego sam się wybudzałem. Niestety nie mogłem sobie sam pomóc ponieważ byłem "prawie sparaliżowany". Czułem ogólne spięcie mięśni i z trudem mogłem się nawet podnieść z łóżka. Wszystkich dziwi, że nie mogąc nawet przełykać, myslałem do tego stopnia jasno, że zdołałem zaalarmować rodziców którzy mi pomogli podając glukagon. Nawet nie chcę myśleć co by było gdybym obudził się kilka minut później lub nie obudził się wcale.

    3)Nie będę się rozpisywał na temat szpitala w którym się znalazłem, gdzie lekarze wydaje mi się specjalnie, tak dawkowali aby pacjentów utrzymywać na cukrach między 200 a 300 <szok> i nie mieć z nimi kłopotów. Po wyjściu ze szpitala na własne życzenie, przeszedłem za namowa mojego diabetologa na długodziałającego Lantusa i wyniki są jak narazie zadowalające.

    4)Uczono mnie że do niedotlenienia mózgu, a zatem do zmian w nim, dochodzi podczas niedocukrzeń z utratą przytomności. Stąd pytanie do Pani Doktor, czy w przypadku moich niedocukrzeń, gdzie byłem świadomy mogło dojść do zmian?? I czym spowodowane są drgawki podczas ciężkich hipo-zdarzeń?? Ponieważ wydaje mi sie, że jest to reakcja na "skurcze mięśni" a po podaniu glukagonu na nagłe docukrzenie, na które ja reaguję wzmorzonym uczuciem zimna.

    Po nieprzespanych nocach spowodowanych lękiem przed niedocukrzeniem postanowiłem powrócić do dawnych nawyków i wyrównanej cukrzycy. Myślę, że Lantus znacznie mi w tym pomoże:)
    Życzę wszystkim dobrych glikemii i pozdrawiam
    Michał

    Misioza - Pon 24 Mar, 2008

    Nie powinno się porównywać wyników - to moja rada i zapewne nie jednego tu forumowicza oraz lekarza. Są one różnie kalibrowane i stąd mogą być aż takie różnice.
    Miś - Pon 24 Mar, 2008

    Wyniki mogą się różnić (wynika to z różnych metod pomiaru) ale nie o 50 mg/dL porównując z wynikiem z laboratorium. Gdy robię insulinę na poziom ok 100 mając w tym czasie 50.. zagraża to mojemu życiu. Wydaje mi się, że Pani się ze mną zgodzi?
    anitapa - Pon 24 Mar, 2008

    Miś napisał/a:
    Gdy robię insulinę na poziom ok 100

    a po co dajesz insulinę na 100 ? podaj dopiero jak coś zjesz.....nie za bardzo cię rozumiem. popieram Misiozę bezsensu jest porównywanie.... ja mam Accu i Xido córce mierzę tym drugim i tylko w skrajnych sytuacjach porównuje z Accu..... i są różne wyniki bo te dwa glukometry mają różna kalibracje i pobierają inną krew.... co innego jakbym porównywała 2 takie same glukometry i byłby inny wynik.... :P

    Miś - Pon 24 Mar, 2008

    Przepraszam za skróty myślowe:) Chodziło mi o robienie Humalogu, krótko działającej insuliny, bezpośrednio przed posiłkiem np gdy mam poziom cukru rzędu 100mg/dL. Jest chyba zrozumiałe, że normalna dawka przy cukrze 100 może prowadzić do ciężkich niedocukrzeń, gdy faktyczny cukier tyle nie wynosi??
    Wyniki pomiarów z glukometrów porównywałem z laboratorium a nie między sobą. Gdy pisałem, że w wynikach nie było żadnej regularności chodziło mi również o to że nieraz Xido zawyżał o 50 a czasem zaniżał o 30 faktyczny poziom cukru (podany przez laboratorium). Jak już napisałem w pierwszym poście, nie moge stwierdzić który z glukometrów jest najlepszy(najdokładniejszy). Na rynku ukazały się glukometry które eliminują tzw bład kropli, dzięki czemu mam nadzieje wyniki pomiarów bedą bardziej wiarygodne.

    Kangoo - Wto 25 Mar, 2008

    Miś napisał/a:
    Uczono mnie że do niedotlenienia mózgu, a zatem do zmian w nim, dochodzi podczas niedocukrzeń z utratą przytomności. Stąd pytanie do Pani Doktor, czy w przypadku moich niedocukrzeń, gdzie byłem świadomy mogło dojść do zmian??


    po pierwsze chciałem zaznaczyć, że nie jestem panią doktor :P ale mimo to pozwoliłem sobie odpowiedzieć na twoje pytanie, otóż wydaje mi się, że nie każda partia mózgu reaguje w ten sam sposób podczas nie docukrzenia, czyli ten sam poziom glikemii może mieć różny wpływ na poszczególne części naszego mózgu, z tąd można wnioskować, że każde duże hipo może mieć negatywny wpływ na nasz mózg, a przynajmniej na niektóre jego komórki, pytanie tylko jak duży, z pewnoscią jest to zależne od poszczególnej osoby bo każdy jest inny i jego reakcja jest sprawą indywidualną, no i z drugiej strony zależy to rownież od rodzaju niedocukrzenia, jedno jest pewne, częste i silne hipo na pewno nie wróżą nam nic dobrego

    Miś napisał/a:
    I czym spowodowane są drgawki podczas ciężkich hipo-zdarzeń??


    odpowiadając na twoje drugie pytanie powiem w ten sposób, z tego co wiem występują one na skutek tego, że zbyt mała ilość cukru we krwi (niedobór glukozy dla naszego mózgu) powoduje zaburzenia podstawowych czynności mózgu oraz upośledza czynności komórek nerwowych, a więc praca całego naszego układu nerwowego jest zaburzona, stąd przy ciężkich hipo mogą występować mimowolne skurcze mięśni czyli drgawki

    Miś napisał/a:
    Uczono mnie że do niedotlenienia mózgu, a zatem do zmian w nim, dochodzi podczas niedocukrzeń

    nie jestem pewien ale wydaje mi się, że niedocukrzenie i niedotlenienie mózgu to dwie różne sprawy, aczkolwiek w pewnych sytuacjach mogą mieć ze sobą związek

    pozdrawiam


    Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group